يه لحظه ترسيدم. از عاشق شدن و سختي هاي راه عشق و دوست داشتن ترسيدم. خواستم عطاش رو به لقاش ببخشم و بگم: "بي خيال به ما عاشقي نيومده". اما ديدم اين رسمش نيست. ديدم نميشه كسي كه دوستم داره و دوستش دارم رو تنها بذارم. گوشي رو برداشتم و پي ام دادم: "غصه نخور. تا آخرش كنارتم❤"
داشت برام از روزي تعريف ميكرد كه هنوز جزيي از زندگيِ هم نشده بوديم. از روزي كه حال روحي مساعدي نداشت و من داشتم با همكار مذكرم ميگفتم و ميخنديدم و اون _به قول خودش_ داشت حسادت ميكرد. گفت: "بهت نگفته بودم كه از همون اول ميخواستمت". آره خب نگفته بود، هرچند خودم فهميده بودم. اينم فهميده بودم كه اين يه حس دو طرفه هست و دل منم همون حوالي گيره :)
مواد لازم براي 4 نفر
گوشت خورشتي ⏪ ۳۰۰ گرم
لپه ⏪ ۲۰۰ گرم
پياز متوسط ⏪ ۲ عدد
گوجه فرنگي متوسط ⏪ ۲ عدد نگيني
رب گوجه فرنگي ⏪ ۲ قاشق غذا خوري
ليمو عماني ⏪ ۳ عدد
دارچين ⏪ ۰.۵ قاشق مربا خوري
زردچوبه ⏪ يك سوم قاشق غذا خوري
آبليمو نصف قاشق غذا خوري
زعفران دم كرده ⏪ ۲ قاشق غذا خوري
نمك و فلفل ⏪ به مقدار لازم
سيب زميني ⏪ ۲۰۰ گرم
روغن ⏪ به مقدار لازم
۱- مقداري روغن رو تو قابلمه مي ريزيم تا داغ بشه و پياز هاي نگيني شده رو اضافه ميكنيم و كمي سرخ مي كنيم. سپس گوشت و بعد 1 ق م زردچوبه و مقداري فلفل سياه رو به اون اضافه ميكنيم حدود 15 تا 20 دقيقه تفت ميديم.
۲- لپه رو كه از قبل با آب ولرم خيس كرده بوديم رو از آب خارج ميكنيم و به گوشت اضافه كرده 2 تا 3 دقيقه تفت ميديم. بعد گوجه فرنگي پوست كنده و نگيني شده به همراه رب گوجه فرنگي اضافه ميكنيم و تفت ميديم.
۳- بعد آب جوش رو كم كم اضافه كرده مرتب هم زده . مقدار آب بايد به قدري باشه كه روي گوشت رو بگيره نه غليظ باشه و نه خيلي رقيق،2تا3 ساعت ميذاريم تا بپزه. حرارت بايد ملايم باشه مثل آش نبايد هم بزنيم بلكه حالت رفت برگشت هم زده شه.
۴- ليمو عماني رو يك ساعت جلوتر با آب جوش خيس ميكنيم البته چند تا سوراخ روش ايجاد ميكنيم تا تلخيش گرفته شه و در دو ساعت آخر به غذا اضافه ميكنيم
۵-يك ربع آخر زعفران دم كرده، دارچين،آبليمو و رو اضافه ميكنيم بعداز يك ربع حرارت رو خاموش ميكنيم.
۶- همراه سيب زميني خلالي سرخ شده و يا بادمجان سرخ شده ميل ميشه :)
خيلي وقت بود كه ميگفت هوس قيمه كرده. منم اونقدر پشت گوش انداختم كه ديگه خودم خجالت كشيدم ازش! بالاخره دلم رو زدم به دريا و تنبلي رو هم انداختم تو دريا و براش قيمه درست كردم :)) . اولين غذايي بود كه براش درست كردم و اولين تعريفي كه بابت دستپختم ازش شنيدم هم همين جا بود. هرچند زحمت برنج و سيب زميني سرخ كرده افتاد گردن خودش، ولي عجيب خوش گذشت اين همكاري و اين هواي هم و هواي دل هم رو داشتن ها :)
خدا تو رو فرستاده تا اين زندگي بي ريخت، يكم ريخت و قالب پيدا كنه ... اين زندگي زشت رو كي ميخواست و كي ميتونست كه بي تو تحمل كنه آخه؟!
اين جا جنگل هاي لَفور يكي از دهستان هاي سوادكوه در استان مازندران هست. گمونم اسم منطقه اي كه رفتيم شاهكلا بود. زيبا و خاص.. هنوز حال و هواي پاييز به جنگل نرسيده بود، ولي واقعا زيبا بود. تو بعضي از منظره ها، ميشد مدام با خودت زمزمه كني : "وقتي خدا دست به قلم ميشه، نتيجه اين زيباييست"
رفتن به اولين گردش دو نفره، براي مني كه عاشق ديدن جاهاي جديد بودم، اما خيلي ريسك پذير نبودم يه تجربه ي عجيب و غريب به حساب ميومد. اما براي با هم بودن، براي تجربه كردن حس هاي جديد، تصميم گرفتم كه اين تجربه ي خوب رو از دست ندم. واقعا درسته كه ميگن تو مسافرت آدم ها رو بهتر ميشه شناخت. من هم تو اين گردش بيشتر از قبل به خوب بودن و مناسب ِ من بودنِ فردي كه انتخاب كردم، پي بردم. خوشحالم.
خوشحالم كه انتخابت كردم و داريم براي آينده مون تلاش ميكنيم. خوشحالم كه اتفاقات اخير دارن زمينه ساز اتفاقات بهتر ميشن. اگر يه روزي بخوام كسي رو به قدرتمند تر شدن تشويق كنم، قطعا بهش ميگم: "جسارت تجربه كردن چيز هاي جديد رو داشته باش"
بچسبد به خاطرات :)
گرفتن دست هات تو پاييز، تو خيابون هايي كه جو و اتمسفرش دو نفرهست... كنارت قدم زدن و شونه به شونه ات راه رفتن تو خيابون هايي كه يه روز تنهايي ازشون عبور ميكردم ... و گل رزي كه جلوي همه هديه شد به من...
كنارت حالم خيلي خوبه، باور كن ♡
يكي بايد باشه كه يه آهنگ برات بفرسته و بگه: "همه حرفايي كه من ميخوام بهت بزنم توشه، تقديم به تو" :)
هر چي تو دنياست به كنار تو تمومِ چيزي كه ميخوامي
آهنگ هر جا كه باشي - امو بند